Dışlanma düşüncesi, kalabalık ve tanıdık bir grubun içinde dururken kendini yalnız hissetme ve kendine yer bulamama hâlini çağrıştırıyor. Sanki insanlar hep beraber bambaşka bir dili konuşuyor gibi olan, fakat bu dilin bir türlü kavranamadığı anlar… Anlamak için çaba gösterildiğinde bile o dil tam olarak içselleşmiyor; kelimeler, jestler, insanların aralarındaki görünmez uyum hep bir adım uzakta kalıyor. Bu durum tekrarlandıkça da belki girilen her ortamda aynı deneyimin yaşa

Konuşmanın daraldığı yerlerde düşünce de çoğu zaman içsel bir gözetimin etkisiyle sıkışır. Yine de sessizliğin içinde beliren küçük bir hareket, ifade edilemeyen duygulara ve dağınık fragmanlara yer açabilir. Analitik alanda bu açılma, düşüncenin yeniden genişlemesine ve kişinin kendi içsel alanıyla daha esnek bir temas kurmasına olanak tanır.

Açlık, doyum ve arzu üzerine: Sihirli Hap, yemek ve bağımlılık ilişkisini psikanalitik bir bakışla sorgulayan bir yolculuk.